The Twenty of 2009

Hey hey hey! Crappy New Year everybody! Αφού το ξέρεις ότι θα είναι crappy και η χρονιά και η δεκαετία οπότε γιατί να μη το πάρεις απόφαση από τώρα; Εξάλλου δε μένει και πολύς καιρός μέχρι το 2012. Armageddon awaits! :P

Όπως κάθε χρόνο, δημοσιεύτηκαν και φέτος τα πιο επιτυχημένα singles [link] και albums [link] της χρονιάς από το United World Chart. Γενικά θεωρείται αξιόπιστο και δεν υπάρχει τίποτα παρόμοιο εκεί έξω για να συγκρίνουμε οπότε, μας αρέσει δε μας αρέσει, μόνο αυτό έχουμε. Για ακόμα μια φορά λοιπόν μάζεψα τα 20 πιο επιτυχημένα του 2009 σε μια και μόνο συλλογή για να δούμε τι άκουγε ο κόσμος τη χρονιά που πέρασε. Το πιθανότερο είναι να τα έχεις ήδη όλα, ειδικά αν κατέβαζες συστηματικά όλα τα Now του έτους αλλά τέσπα. Σημειωτέον ότι στα singles οι αριθμοί δεν είναι πωλήσεις αλλά βγαίνουν με το point system του UWC που κάπου το εξηγεί αλλά βαριέμαι να ψάξω, πάντως συνυπολογίζει και τις πωλήσεις.

Πρωταθλήτρια των singles ήταν φυσικά η Lady GaGa με τριπλή παρουσία, που όμως απειλήθηκε από τους Black Eyed Peas και τις βλακείες τους στις θέσεις 2 και 3. Η ανυπόφορη τετράδα της χρονιάς συμπληρώνεται από το "Right Round" στο #4 και το "I Know You Want Me" στο #7. Τα υπόλοιπα λίγο ως πολύ ακούγονται. Τουλάχιστον υπάρχουν μερικά που πραγματικά μου αρέσουν (θέσεις 5 και 11). Το 10 το κατέστρεψε η κωλοWind, το 13 δεν ήταν όσο καλό θα έπρεπε, το 9 είναι καλό όσο και να το μισούν. Εσύ πόσα έπιασες; λολ

Track List:

1. Lady GaGa - Poker Face
2. Black Eyed Peas - I Gotta Feeling
3. Black Eyed Peas - Boom Boom Pow
4. Flo Rida - Right Round (feat. Ke$ha)
5. Lady GaGa - Just Dance (feat. Colby O'Donis)
6. Beyoncé - Halo
7. Pitbull - I Know You Want Me (Calle Ocho)
8. David Guetta - Sexy Chick (feat. Akon)
9. Kings of Leon - Use Somebody
10. Katy Perry - Hot N Cold
11. Taylor Swift - Love Story
12. Lady GaGa - Paparazzi
13. Kelly Clarkson - My Life Would Suck Without You
14. Jay Sean - Down (feat. Lil Wayne)
15. David Guetta - When Love Takes Over (feat. Kelly Rowland)
16. Jason Mraz - I'm Yours
17. T.I. - Dead and Gone (feat. Justin Timberlake)
18. Jay-Z - Empire State of Mind (feat. Alicia Keys)
19. Miley Cyrus - Party in the U.S.A.
20. The All-American Rejects - Gives You Hell

Στα άλμπουμ (που μετρώνται κανονικά οι πωλήσεις), με ένα μόλις μήνα η κυκλοφορίας η Susan Boyle αναδεικνύεται Βασίλισσα της χρονιάς αφήνοντας πίσω Lady GaGa, Black Eyed Peas, Taylor Swift μέχρι και τον Michael Jackson. Το "I Dreamed a Dream" βρίσκεται και πέμπτη συνεχή εβδομάδα στην κορυφή του Billboard, ενώ οι πωλήσεις του σταθερά ξεπερνούν το μισό εκατομμύριο ανά εφταήμερο μόνο στην Αμερική. Τι να πω πια, the world likes drama. I do too, αλλά όχι και τόσο.

Cool mash-up with (mostly) hideous songs!

My Noughtie Almanac: The Wins

Και το WIN συνεχίζεται μ' αυτό το αξέχαστο τραγούδι από το 2001. Still a classic!

My Noughtie Almanac: The Fails

Scrub the FAIL off with a 100% pure WIN song from 2003!

Noughtie Christmas

Ήρθαν κιόλας τα τελευταία Χριστούγεννα τις δεκαετίας. Τι καταθλιπτικό! Ούτε κατάλαβα πότε πέρασαν 10 χρόνια από τότε που το millennium ήταν η λέξη που έβγαινε πιο συχνά από το στόμα όλων μας. Και να πεις ότι μιλάμε για χρόνια ονειρικά, καμία σχέση. Παρ' όλα αυτά δεν σταματάς να νοσταλγείς. Ειδικά το πρώτο μισό που υπήρχε μια παγκόσμια αισιοδοξία, μέσα σ' όλα τα στραβά. Τέσπα, αυτά ταιριάζουν καλύτερα στο πρωτοχρονιάτικο ποστ οπότε τα αφήνω για τότε.

Στο μικρό αυτό εορταστικό ποστάκι, έτσι για να τιμήσω το μηδενιστικό "κάθε πέρσι και καλύτερα", θα μεταφερθούμε ακριβώς 10 χρόνια πριν, όταν τη χριστουγεννιάτικη κορυφή του κόσμου κατακτούσε η Jennifer Lopez με το "Waiting for Tonight", ένα τραγούδι που περικλείει σε λίγα λεπτά όλα όσα περιμέναμε από τη δεκαετία που τώρα τελειώνει. Η δε Jennifer που τότε είχε όλες τις προοπτικές να γίνει το κυρίαρχο act των 00s, peakαρε δυο χρόνια αργότερα και από τότε ακολούθησε μια σταθερά καθοδική πορεία. Όμως αυτό το τραγούδι της εξασφάλισε μια θέση στις συλλογές με τα "πιο αξέχαστα hits των '90s" που προβλέπω ότι θα αρχίσουμε να βλέπουμε σε λίγα χρόνια στο μεταμεσονύκτιο telemarketing. Ήταν το αγαπημένο μου τραγούδι και βίντεο για χρόνια. Μπορεί να είναι κι ακόμα, δεν ξέρω. (Σημείωση: Φέτος την κορυφή κατακτά -τι έκπληξη!- η Lady GaGa με το "Bad Romance". Αν μη τι άλλο και τα δυο τραγούδια είναι άκρως αντιπροσωπευτικά για την κατάσταση του κόσμου στο τέλος της εκάστοτε δεκαετίας. Ελπίδα τότε, bad romance με τα πάντα τώρα.)

Έψαχνα να βρω μια naughty Χριστουγεννιάτικη εικόνα για να γιορτάσουμε το τέλος των noughties αν και τίποτα δεν ξεπερνά την επιτυχία του 2007 λολ. Τελικά κατέληξα στον Santa από τα αρκουδοcomics του Logan [link - μη το ανοίξεις μπροστά σε κόσμο], για όσους θέλουν τον Άη Βασίλη τους big and rough. :P

Merry Christmas! or w/e

(click on the image for the uncensored version :PPP)

PS: Το αποψινό μου ρεβεγιόν περιλαμβάνει pizza και Cola Cola light. Grool!

Merry Christmas... by Dixan! + Random Crap

Καλώς ή κακώς, τα Χριστούγεννα όπως τα ζούσαμε μικροί δεν πρόκειται να τα ξαναζήσουμε ποτέ. Τότε είχαμε να περιμένουμε τις διακοπές, το δέντρο, τον Αϊ Βασίλη, τα δώρα, τα κινούμενα σχέδια στην τιβί, κάτι τέλος πάντως. Τώρα πια δε μου κάνουν καμία αίσθηση οι μέρες αυτές - μη σου πω είναι μέχρι και ενοχλητικές. Από εκείνη την αθώα εποχή λοιπόν δεν υπάρχει άλλο cd που να έχω συνδέσει περισσότερο με τα Χριστούγεννα από αυτό: μια συλλογή κλασσικών χριστουγεννιάτικων τραγουδιών που έδινε δώρο το Dixan κάπου στα μέσα του '90 (μαζί με επιπλέον 24 μεζούρες). Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι εκείνη τη χρονιά όλη Ελλάδα έκανε τη χριστουγεννιάτική της μπουγάδα με Dixan. Τα cd ήταν πρωτοποριακή τεχνολογία τότε για τη χώρα μας και αγοράζαμε οπωσδήποτε όλα τα προϊόντα που είχαν τέτοιο δώρο για να δούμε αν "παίζει" στο ολοκαίνουριο στερεοφωνικό Aiwa - από κει μου 'χουν ξεμείνει κάτι cd του Περπινιάδη που έδινε το περιοδικό Πίστα! Αυτή η συλλογή είχε τον τίτλο "Best of Christmas Songs by Dixan" και ήταν το απόλυτο soundtrack των Χριστουγέννων σε κάθε ευυπόληπτο σπιτικό μέχρι που το 1998 η Καιτούλα με το Τούλι για το Χριστούλη σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά της (μετά τη φάγαν τα Ζουζούνια). Είχα χάσει και το cd και την κασέτα και όσο κι αν έψαξα στο internet δεν μπόρεσα να το βρω, ώσπου το ανακάλυψα στη μουσική συλλογή άβυσσο του mr.f, κάπου ανάμεσα σε Interpol και Χριστίνα Κολέτσα. Γι' αυτό να τον ευχαριστείτε. Εξώφυλλο δεν έχουμε αλλά ποιος νοιάζεται, βρήκα καλύτερο.

Track List:

1. Brenda Lee - Rockin' Around the Christmas Tree
2. Bing Crosby - Santa Claus Is Coming to Town
3. Bing Crosby - Silent Night
4. Chuck Berry - Merry Christmas Baby
5. Boney M. - Little Drummer Boy
6. José Feliciano - Feliz Navidad
7. The Fortunes - Let's Ring the Bells
8. Bing Crosby - White Christmas
9. Gladys Knight & The Pips - When You Love Someone (It's Christmas Everyday)
10. Jim Reeves - Silver Bells
11. Chris Andrews - Jingle Bells
12. The Searchers - Happiest Christmas of All
13. Chris Andrews - Christmas Time
14. Gerry & The Pacemakers - All I Want for Christmas
15. Herman's Hermits - Christmas Blues

OMAGAH remember "The Beautiful Life"; Το αδικοχαμένο σήριαλ του Άστον Κούτσερ με τη Μύξα Μπάρτον που κόπηκε μετά από μόλις 2 επεισόδια λόγω χαμηλής τηλεθέασης; I loved it and guess what: it's (kinda) back! O Άστον θα προβάλει τα 5 επεισόδια που έχουν γυριστεί στο επίσημο κανάλι της σειράς στο YouTube [link] και ευελπιστεί ότι θα πάει αρκετά καλά στο ίντερνετ ώστε να του ξαναδoθεί μια ευκαιρία στην τηλεόραση. Ήδη το τρίτο επεισόδιο έχει ανέβει! Thanks for the xmas gift, Ashton!

Αναρωτιέμαι πόσο βούρλα είναι εκεί στο "Δέστε τους". Τις προάλλες χάζευα στην τηλεόραση και έτυχε να πέσω πάνω τους. Έχουν υιοθετήσει κι αυτοί τη νέα πατέντα των ελληνικών εκπομπών που έχουν ένα top 20 από άσχετα βίντεο, τα δείχνουν και μετά κάθονται και τα σχολιάζουν. Τι παραγωγικό, διασκεδαστικό και οικονομικό συνάμα... Τέσπα, επειδή είναι όλοι τους σούπερ ιδιοφυΐες εκεί πέρα, με πρώτη και καλύτερη την Ηλιάκη, είχαν βάλει αυτό το βίντεο:

και είχαν μείνει με ανοιχτό το στόμα γιατί νόμιζαν πως είναι πραγματικό. Δηλαδή πραγματικό θέμα σε πραγματικό κανάλι της Αμερικάνικης τηλεόρασης. Φυσικά ένα άτομο με στοιχειώδη νοημοσύνη θα καταλάβαινε αμέσως ότι πρόκειται για φάρσα, όπως και όλα τα βίντεο του The Onion που σατιρίζει τα κακώς κείμενα της υπερσυντηρητικής Αμερικής με εξαιρετικά υπερβολικά και εξαιρετικά αληθοφανή σκετς. Ο Μουτσινάς κάτι πήγε να πει περί φάρσας αλλά ο Τσαλίκης και η Ηλιάκη ήταν ανένδοτοι, είναι αμερικάνικη θηριωδία, μα τι άνθρωποι είναι αυτοί οι Αμερικάνοι ευτυχώς που δεν έχουμε τέτοια στην Ελλάδα (έχουμε χειρότερα). Μετά άρχισαν και για την ευθύνη των γονιών που άφησαν το χοντρό παιδάκι τους να γελοιοποιηθεί και αναρωτιώντουσαν αν ήταν η μάνα του στο στούντιο. Ε μετά άλλαξα κανάλι, δεν άντεξα. Ψιτ, κορίτσια! Όλοι στο βίντεο είναι ηθοποιοί. Από τους παρουσιαστές μέχρι το παιδάκι. Είναι ένα άλλου είδους χιούμορ, πέρα από τα καλιαρντά και την "Πολυκατοικία", το ξέρω είναι δύσκολο να το αντιληφθείτε αλλά υπάρχει! Παρακολουθήστε αν θέλετε και το ειδικό ρεπορτάζ του The Onion για το Halloween με τίτλο "Βρείτε ανδροπρεπείς στολές για τον θηλυπρεπή σας γιο" εδώ, που το είχαμε πρωτοδεί στον Ethan (;), δε θυμάμαι πέρασαν και μήνες.

Άσχετο βίντεο για το τέλος:

Καλό Σ/Κ!

Lady GaGa: The Fame Monster

Τον Αύγουστο του 2008 όταν έκανα το review του "The Fame" του έδωσα ένα διόλου ευκαταφρόνητο 8 (δεν ισχύει πια) και το track by track ήταν σε κάποια σημεία ήταν υπερβολικό αλλά δεν πειράζει γιατί μόλις είχε κυκλοφορήσει και ήμουν κάπως stoked. Από τότε πέρασαν πολλοί μήνες χωρίς καν να αγγίξω το συγκεκριμένο άλμπουμ, απλά και μόνο επειδή ποτέ δε μου ήρθε η όρεξη να το ακούσω από την αρχή μέχρι το τέλος. Με την κυκλοφορία του "The Fame Monster" όμως το ξανάκουσα και η αλήθεια είναι πως έχουν αλλάξει μερικά πράγματα από τότε. Τώρα βλέπω πολύ πιο καθαρά περί τίνος πρόκειται.

Η ιστορία είναι ιδανικά ιδανική: το "The Fame" ήταν το άλμπουμ του 2008 και φυσικό είναι η Interscope να θέλει να το εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα επόμενα χρόνια με τον γνωστό προσβλητικό τρόπο (call me re-release). Όμως η Lady GaGa μισεί τα re-releases γι' αυτό πάτησε πόδι και τελικά το "The Fame Monster" κυκλοφόρησε ως αυτόνομο άλμπουμ - αν μπορούμε να το αποκαλέσουμε άλμπουμ με τα μόλις 8 κομμάτια που περιέχει. Σαν ~bonus disc~ μπήκε το "The Fame" στην υπέρτατή του έκδοση με όλα τα bonus tracks, τα οποία μέχρι τότε ήταν διασκορπισμένα σε διάφορες καναδικές, αμερικάνικες, ευρωπαϊκές, αυστραλέζικες και ιαπωνικές εκδόσεις... Χμμμ...

Τέσπα, το "The Fame Monster" σύμφωνα με τη Lady είναι το αποτέλεσμα της πάλης με τους εσωτερικούς της δαίμονες, καθένας εκ των οποίων "εκπροσωπείται" από ένα τραγούδι. Η αλήθεια είναι πως δεν μιλάμε για κάτι τόσο διαφορετικό από το ντεμπούτο της, όσο κι αν το παρουσιάζουν έτσι. Είναι σίγουρα πιο σκοτεινό και χορευτικό αλλά δεν αποστασιοποιείται εντελώς από τις μουσικές μανιέρες του "The Fame", ενώ δεν διστάζει να ανακυκλώσει και μερικούς στίχους που όμως τους χρησιμοποιεί κυρίως σαν tribute στα μεγάλα της hits. Το lead single "Bad Romance" χρησιμοποιεί έξυπνα τα τερτίπια του "Poker Face", εμπλουτισμένα με ένα πολύ πιο δυνατό beat και ένα βίντεο που λίγο θυμίζει τα φτηνά χορευτικά πισίνας που είδαμε πέρσι. Για να είμαι ειλικρινής, το τραγούδι αυτό με είχε για περίπου 3 μέρες. Είναι πολύ εντυπωσιακό και έξυπνα δομημένο αλλά μόλις το μάθεις δεν απομένουν και πολλά που να σε κρατάνε. Αν θέλουμε το καλύτερο club banger του άλμπουμ, τότε πρέπει να μιλήσουμε για το "Dance in the Dark". Εδώ έχει μπει πραγματικά πολλή δουλειά. Χαρακτηριστικό δείγμα της crying on the dancefloor σχολής, με στίχους που δεν βγάζουν ιδιαίτερο νόημα - αλλά κάνουν τη δουλειά τους - και μουσική που πιάνει από τα neon lights των 80ς μέχρι τα τεράστια clubs των 90s και τα φέρνει στο σήμερα, το "Dance in the Dark" χρειάζεται μόνο την εξαιρετική ερμηνεία της Lady GaGa για να εκτοξευθεί, μια ερμηνεία πολύ πιο ουσιαστική από εκείνες στις δακρύβρεχτες μπαλάντες που προσπαθεί κατά καιρούς να μας πασάρει.

Μιας το έφερε η κουβέντα, ας πούμε για το "Speechless" που ανήκει σ' αυτήν ακριβώς την κατηγορία. Καταλαβαίνω την ανάγκη της να δείξει ότι έχει φωνητικές ικανότητες, αυτό που δεν καταλαβαίνω όμως είναι το γιατί πρέπει να γίνεται μέσω uninteresting αργών κομματιών με αμφισβητούμενο βάθος που διακόπτουν τον όποιο χορευτικό ειρμό του άλμπουμ. That being said, πρέπει να σημειώσω ότι το "Speechless" είναι πολύ καλύτερο από τα αντίστοιχα "Again Again" και "Brown Eyes" του "The Fame", πράγμα που, αν μη τι άλλο, δείχνει ότι εξελίσσεται πάνω στον τομέα μπαλάντα, αλλά δε θα με πείραζε να τον εγκαταλείψει εντελώς. Από τα εναπομείναντα, το αγαπημένο μου είναι το "Alejandro" με τους cheesy στίχους που όπως πολλοί έχουν παρατηρήσει μοιάζει με τα super hits των Ace of Base την προηγούμενη δεκαετία. Συμπαθητικό είναι και το "Monster" αν και πλησιάζει επικίνδυνα το πρώτο άλμπουμ τόσο μουσικά όσο και με το μοτίβο της επαναλαμβανόμενης συλλαβής - wow το έθεσα πολύ επιστημονικά! Τα "So Happy I Could Die" και "Telephone" απλά ακούγονται (με αυτή τη σειρά) ενώ μόνο του εντελώς στέκεται το "Teeth" που είναι στην καλύτερη περίπτωση below average.

Συνολικά λοιπόν το φάσμα αυτού του cd πιάνει από το epic και φτάνει στο mediocre με κάποιες ενδιάμεσες στάσεις στο meh. Όσο captivating και να είναι το "Dance in the Dark", το "Alejandro" ή ακόμα και το "Bad Romance" δεν μπορεί να καλύψει εντελώς τις τρύπες που αφήνουν τα υπόλοιπα τραγούδια. Πάντως αν βγάλεις το "Teeth" (γιατί του αξίζει) και το "Speechless" (γιατί χαλάει τον ειρμό) έχεις ένα μάτσο συνεκτικών party tunes για να περάσεις καλά. Βέβαια τότε έχεις μείνει με 6 κομμάτια οπότε ακυρώνεται αυτόματα οποιαδήποτε υπόνοια "άλμπουμ" υπήρχε μέχρι τώρα. Το σίγουρο είναι πως το "The Fame Monster" είναι καλύτερο από το "The Fame", πράγμα που τουλάχιστον δείχνει μια πρόοδο στον τρόπο που γράφει η Lady GaGa. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του πρώτου cd ήταν το ότι επαναλαμβανόταν συνεχώς αλλά εδώ η διάρκεια είναι τόσο μικρή που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να συμβεί ξανά σε τόσο μεγάλο βαθμό. Όπως και να 'χει, πρέπει να ομολογήσω ότι κανένα μα κανένα τραγούδι της δεν κατάφερε να με κάνει να κολλήσω όσο το "Just Dance" νωρίς το καλοκαίρι του 2008 και εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι μακράν το καλύτερό της. Φαντάζομαι ότι θα πρέπει να περιμένουμε ένα τρίτο κανονικό άλμπουμ για τα καταλάβουμε πού το πάει. Όσο γι' αυτούς που βιάζονται να της χαρίσουν τίτλους, μαζέψτε τα σουτιέν σας κορίτσια, καμία δεν γίνεται βασίλισσα με ένα άλμπουμ και ένα -σχεδόν- άλμπουμ. Προς το παρόν το "lady" φτάνει και περισσεύει.

The Fame 6/10 | The Fame Monster 7/10

"The Fame Monster" Track List:

01. Bad Romance
02. Alejandro
03. Monster
04. So Happy I Could Die
05. Speechless
06. Dance in the Dark
07. Telephone (feat. Beyoncé)
08. Teeth

"The Fame" Track List:

01. Just Dance (feat. Colby O'Donis)
02. LoveGame
03. Paparazzi
04. Poker Face
05. I Like It Rough
06. Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)
07. Starstruck (feat. Space Cowboy & Flo Rida)
08. Beautiful, Dirty, Rich
09. The Fame
10. Money Honey
11. Boys Boys Boys
12. Paper Gangsta
13. Brown Eyes
14. Summerboy
15. Disco Heaven
16. Again Again
17. Retro Dance Freak